Το Μουσείο Ξυλογλυπτικής στους πρόποδες του Ψηλορείτη (στην Αξό Μυλοποτάμου) είναι μια μόνιμη συλλογή του γλύπτη Γεωργίου Κουτάντου. Λειτουργεί ταυτόχρονα Mουσειακός και Eργαστηριακός χώρος και είναι το αποτέλεσμα είκοσι και πλέον ετών ενασχόλησης με τη γλυπτική. Τα εγκαίνια του Μουσείου σε ένα διώροφο νεόκτιστο χώρο 300 τ.μ.έγιναν στις 14 Μαρτίου 2010, όπου εκτίθενται περισσότερα από εκατό γλυπτά, χειροποίητα έργα τέχνης από ένα σφυρί και ένα σκαρπέλο.
Μεταξύ άλλων παρουσιάζονται παραδοσιακές λαογραφικές μορφές και θέματα («Ο Λυράρης», «Ο Κρητικός», «Ο Παππούς και η Γιαγιά», «Πηγαίνοντας στο Χωράφι» κ.ά.), παραστάσεις της φύσης και του οικολογικού μας συστήματος («Ο Αϊτός και ο Όφις», «Το Κρι Κρι»), θρησκευτικού περιεχομένου («Ο Άγιος Γεώργιος του Δισκουρίου», «Ο Χορός του Ησαΐα», «Ο Αποχαιρετισμός»), κοινωνικού περιεχομένου («Ο Ασθενής») από τη μυθολογία («Η Μικρή Γοργόνα») κ.ά. με αποτέλεσα ο επισκέπτης να έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει εκτός από την αισθητική και την καλλιτεχνική πρόταση, παραδοσιακά στοιχεία (ασχολίες των κατοίκων στην Κρήτη, ήθη και έθιμα), λαογραφικά στοιχεία, κοινωνιολογικά στοιχεία (δομή οικογένειας, θέση των δυο φύλων), ιστορικά στοιχεία (για παράδειγμα μέσα στους κορμούς των δέντρων που έπεσαν και συλλέχτηκαν από τα Μοναστήρια του Αρκαδίου και του Βωσάκου ανακαλύφθηκαν βόλια/βλήματα από τις επαναστάσεις των Ελλήνων εναντίων των Τούρκων) κ.ά. Οι διαστάσεις των γλυπτών είναι σε φυσικό μέγεθος, ενώ ορισμένα από αυτά παρουσιάζονται σε μεγαλύτερες διαστάσεις, όπως «Ο Αετός και ο Όφις» μήκους περίπου έξι μέτρων, «Οι Γονείς μου και εγώ» ύψους περίπου τριών μέτρων, «Η Μικρή Γοργόνα» μήκους πέντε μέτρων κ.τ.λ. Τα ξύλα συλλέχθηκαν από όλη την Κρήτη, κυρίως ξερά δέντρα ή ξεριζωμένα από φυσικές καταστροφές.
Η επίσκεψη στο Μουσείο μπορεί να συνδυαστεί με τις σημαντικές αρχαιότητες της Αξού και άλλους αξιόλογους χώρους στην ευρύτερη περιοχή.